معرفی انواع بیماری های مقاربتی ؛ و روش های پیشگیری از آن

مینا طبمینا طب
13 بازدید
معرفی انواع بیمارهای مقاربتی

در این مطلب برای آشنایی بیشتر  با بیماری های مقاربتی STD به معرفی انواع بیماری های مقاربتی ؛ و روش های پیشگیری از آن می پردازیم .

اصطلاح بیماری مقاربتی (STD) برای بیان وضعیتی است که از طریق تماس جنسی از یک شخص به شخص دیگر منتقل می شود. شما می توانید با داشتن رابطه جنسی بدون محافظت از واژن ، مقعد یا دهان و دندان با فردی که بیماری مقاربتی دارد ، یک بیماری مقاربتی را منتقل کنید.

بیماری های مقاربتی چیست؟

بیماری های مقاربتی (STD) یا عفونت های مقاربتی (STIs)، عفونت هایی هستند که از طریق تماس جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل می شوند. این تماس معمولاً رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعدی است. اما گاهی اوقات آنها می توانند از طریق سایر تماس های فیزیکی صمیمی گسترش یابند. این به این دلیل است که برخی از بیماری های مقاربتی مانند تبخال و HPV از طریق تماس پوست به پوست منتقل می شوند. بیش از 20 نوع بیماری مقاربتی وجود دارد که عبارتند از: کلامیدیا، تب خال ناحیه تناسلی، سوزاک، شپش ناحیه تناسلی، سیفلیس، تریکومونیازیس، HIV/AIDS، HPV

عفونت مقاربتی (STI) یا بیماری وریدی (VD) نیز یک بیماری مقاربتی است. می توان گقت که رابطه جنسی تنها راه انتقال بیماریهای مقاربتی نیست. بلکه  به STD خاص بستکی دارد و ممکن است عفونت ها از طریق سوزن های مشترک و شیردهی نیز منتقل شوند.

چه چیزی باعث بیماری های مقاربتی  می شود؟

بیماری های مقاربتی می تواند توسط باکتری ها ، ویروس ها و انگل ها ایجاد شود.

معرفی انواع بیمارهای مقاربتی

introduction of sexually transmitted diseases1 300x300 - معرفی انواع بیماری های مقاربتی ؛ و روش های پیشگیری از آن

 

انواع مختلفی از عفونت ها می توانند از طریق تماس جنسی منتقل شوند. شایع ترین بیماری های مقاربتی در زیر شرح داده شده است:

کلامیدیا

کلامیدیا یک عفونت باکتریایی است که به راحتی با داروهای آنتی بیوتیک درمان می شود. این یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی است و اکثر افرادی که کلامیدیا دارند هیچ علامتی از خود نشان نمی دهند

کلامیدیا یک عفونت باکتریایی فوق‌العاده شایع است که ممکن است افراد از تماس جنسی با فرد دیگری به آن مبتلا شود. تقریباً 3 میلیون آمریکایی هر سال به آن مبتلا می شوند که بیشتر در بین جوانان 14 تا 24 ساله است.

چگونه به کلامیدیا مبتلا می شوید؟

کلامیدیا از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتقل می شود. عفونت از مایعات مایع منی و مایعات واژن منتقل می شود. کلامیدیا می تواند آلت تناسلی ، واژن ، دهانه رحم ، مقعد ، مجرای ادرار ، چشم ها و گلو را آلوده کند. اکثر افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند و کاملاً احساس خوبی دارند، بنابراین ممکن است حتی ندانند که آلوده هستند.

این بیماری را می توان به راحتی با آنتی بیوتیک ها از بین برد. اما اگر کلامیدیا را درمان نکنید، ممکن است در آینده به مشکلات سلامتی بزرگی منجر شود. به همین دلیل است که آزمایش STD بسیار مهم است – هر چه زودتر متوجه شوید که به کلامیدیا مبتلا هستید، سریعتر می توانید آن را درمان کنید. شما می توانید با استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی از کلامیدیا پیشگیری کنید.

اگر مایعات عفونی روی دست خود داشته باشید، می توانید با لمس چشم خود به کلامیدیا مبتلا شوید البته به ندرت. کلامیدیا همچنین می تواند در حین تولد به نوزاد منتقل شود، اگر مادر به آن مبتلا باشد.

کلامیدیا از طریق تماس گاه به گاه سرایت نمی کند، بنابراین نمی توانید از طریق اشتراک غذا یا نوشیدنی، بوسیدن، در آغوش گرفتن، دست گرفتن، سرفه کردن، عطسه کردن، یا نشستن روی توالت به کلامیدیا مبتلا شوید. استفاده از کاندوم و یا بند دندان در هر بار رابطه جنسی بهترین راه برای جلوگیری از کلامیدیا است.

زگیل ناحیه تناسلی

زگیل تناسلی روی پوست اطراف ناحیه تناسلی و مقعد ظاهر می شود. و آنها توسط انواع خاصی از ویروس پاپیلومای انسانی ( HPV ) ایجاد می شوند. زگیل تناسلی می تواند آزاردهنده باشد، اما قابل درمان است و خطرناک نیست.

ممکن است شنیده باشید که برخی از انواع HPV می توانند باعث سرطان شوند، اما آنها همان گونه هایی نیستند که باعث زگیل تناسلی می شوند.

HPV می تواند یک بیماری جنسی دشوار برای درک باشد. این شایع ترین بیماری مقاربتی است، اما بیشتر اوقات خود به خود از بین می رود. گاهی اوقات انواع خاصی از HPV “پرخطر” در صورت عدم درمان می تواند به سرطان تبدیل شود. سایر انواع “کم خطر” HPV می توانند باعث ایجاد زگیل در فرج، واژن، دهانه رحم، راست روده، مقعد، آلت تناسلی یا کیسه بیضه شوند.

شایعترین علامت HPV ، زگیل در دستگاه تناسلی ، دهان یا گلو است.

زگیل تناسلی شایع است – حدود 360000 نفر در سال به آن مبتلا می شوند.

چگونگی مبتلا به زگیل تناسلی؟

زگیل تناسلی در اثر تماس پوست به پوست با فردی که آلوده است،افراد اغلب در حین رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی به زگیل تناسلی مبتلا می‌شود. زگیل تناسلی می‌تواند پخش شود، و آلت تناسلی برای ابتلا به آن لازم نیست داخل واژن یا مقعد برود. حتی زمانی که هیچ زگیل قابل مشاهده نیست یا علائم دیگری ندارید، می توانید آنها را گسترش دهید، هرچند که کمتر رایج است. این نوع ویروس زگیل تناسلی در حین زایمان طبیعی ممکن است به نوزاد منتقل شود، اما این بسیار نادر است.

زگیل تناسلی با زگیل هایی که ممکن است در جای دیگری از بدن خود پیدا کنید متفاوت است. بنابراین نمی توانید با لمس خود (یا شریک جنسی) با زگیلی که روی دست یا پای شما قرار دارد، به زگیل تناسلی مبتلا شوید.

در صورت بروز علائم احتمال ابتلا به زگیل تناسلی بیشتر است. بنابراین اگر متوجه زگیل شدید، بهتر است برای کمک به کاهش خطر انتقال زگیل تناسلی به شریک جنسی، آزمایش و آن را درمان کنید.

سوزاک

سوزاک یک عفونت باکتریایی شایع است که به راحتی با داروهای آنتی بیوتیک درمان می شود. این بیماری از راه جنسی منتقل می شود و اکثر افراد مبتلا به  علائمی ندارند.

سوزاک نیز یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی است به ویژه برای نوجوانان و افراد 20 ساله. سوزاک گاهی اوقات “کف زدن” یا “چک کردن” نامیده می شود.

سوزاک از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتقل می شود. این عفونت نیز همانند کلامیدیا می تواند آلت تناسلی ، واژن ، دهانه رحم ، مقعد ، مجرای ادرار ، گلو و چشم را آلوده کند اکثر افراد مبتلا به سوزاک هیچ علامتی ندارند و کاملاً احساس خوبی دارند، بنابراین ممکن است حتی ندانند که آلوده هستند.

سوزاک معمولا به راحتی با آنتی بیوتیک درمان می شود. اما اگر سوزاک را به اندازه کافی زود درمان نشود می تواند منجر به مشکلات سلامتی جدی تری در آینده شود. شما می توانید با استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی از سوزاک پیشگیری کنید.

راه های اصلی ابتلا به سوزاک چیست؟

افراد معمولاً به دلیل داشتن رابطه جنسی محافظت نشده با فردی که عفونت دارد، سوزاک می‌شوند. سوزاک زمانی پخش می‌شود که مایع منی (کوره)، پیش‌کوه و مایعات واژن روی اندام تناسلی، مقعد یا دهان یا داخل آن قرار می‌گیرد. سوزاک می تواند منتقل شود حتی اگر آلت تناسلی تا آخر در واژن یا مقعد نرود.

راههای اصلی ابتلای افراد به سوزاک از طریق رابطه جنسی واژینال ، مقعدی یا رابطه جنسی دهانی است. در صورت وجود مایعات عفونی روی دست، می توانید با لمس چشم خود به این عفونت باکتریایی مبتلا شوید. این بیماری همچنین می تواند در حین تولد به نوزاد منتقل شود، اگر مادر به آن مبتلا باشد.

سوزاک از طریق تماس معمولی منتقل نمی‌شود، بنابراین نمی‌توانید از طریق اشتراک‌گذاری غذا یا نوشیدنی، بوسیدن، در آغوش گرفتن، دست گرفتن، سرفه، عطسه یا نشستن روی صندلی توالت به آن مبتلا شوید.

بسیاری از افراد مبتلا به سوزاک هیچ علامتی ندارند، اما همچنان می توانند عفونت را به دیگران سرایت کنند. بنابراین استفاده از کاندوم واژینالی و دهانی  در هر بار رابطه جنسی بهترین راه برای جلوگیری از سوزاک است – حتی اگر شما و همسرتان کاملا سالم به نظر می رسید.

هپاتیت B

هپاتیت B عفونتی است که می تواند باعث بیماری کبدی شود. از طریق رابطه جنسی منتقل می شود. شما می توانید با دریافت واکسن هپاتیت B و استفاده از کاندوم از این بیماری در امان باشید.

چگونه از هپاتیت B پیشگیری کنیم؟

هپاتیت B یک عفونت کبدی است که توسط یک ویروس (به نام ویروس هپاتیت B یا HBV) ایجاد می شود. این بیماری می تواند جدی باشد و هیچ درمانی برا آ« وجود ندارد، اما خبر خوب این است که پیشگیری از آن آسان است. شما می توانید با دریافت واکسن هپاتیت B و داشتن رابطه جنسی ایمن از خود محافظت کنید. اگر رابطه جنسی دهانی، مقعدی و واژینال دارید، برای جلوگیری از گسترش هپاتیت B و سایر بیماری های مقاربتی از کاندوم ها استفاده کنید.

چگونه به هپاتیت B مبتلا می شوید؟

هپاتیت B واقعا مسری است. از طریق تماس با مایع منی (cum)، مایعات واژن و خون منتقل می شود. راه های انتقال ویروس هپاتیت B

داشتن رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی

استفاده مشترک از مسواک و تیغ (خون روی آنها می تواند ناقل هپاتیت B باشد).

سوزن های مشترک برای استفاده از مواد مخدر، سوراخ کردن، خالکوبی و غیره.

گیر کردن با سوزنی که ویروس هپاتیت B روی آن وجود دارد.

هپاتیت B همچنین می تواند در هنگام تولد به نوزادان منتقل شود، اگر مادر آنها به آن مبتلا باشد.

این بیماری از طریق بزاق (تف دهان) منتقل نمی شود، بنابراین امکان انتقال از طریق اشتراک غذا یا نوشیدنی یا استفاده از همان چنگال یا قاشق ندارد. هپاتیت B همچنین از طریق بوسیدن، در آغوش گرفتن، گرفتن دست، سرفه، عطسه یا شیر دادن منتقل نمی شود.

آیا انواع دیگری از هپاتیت وجود دارد؟

بله، شایع ترین انواع هپاتیت هپاتیت A، هپاتیت B و هپاتیت C است. هپاتیت B نوعی است که بیشتر از طریق رابطه جنسی منتقل می شود.

ویروس تبخال

تبخال یک ویروس رایج است که باعث ایجاد زخم در ناحیه تناسلی و یا دهان می شود. تبخال می تواند آزاردهنده و دردناک باشد، اما معمولاً منجر به مشکلات جدی سلامتی نمی شود.

تبخال یک عفونت فوق العاده شایع است که تا آخر عمر در بدن شما باقی می ماند. بیش از نیمی از آمریکایی ها تبخال دهانی دارند و از هر 6 آمریکایی یک نفر به تبخال تناسلی مبتلا است. بنابراین به احتمال زیاد افرادی که می شناسید با تبخال زندگی می کنند وجود دارد.

تبخال توسط دو ویروس متفاوت اما مشابه ایجاد می شود: ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-1) و ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 (HSV-2). هر دو نوع می‌توانند باعث ایجاد زخم‌ها بر روی و اطراف فرج ، واژن ، دهانه رحم ، مقعد ، آلت تناسلی ، کیسه بیضه ، باسن، قسمت داخلی ران‌ها، لب‌ها، دهان، گلو و به ندرت چشم‌ها شوند.

تبخال از تماس پوست به پوست با نواحی آلوده، اغلب در حین رابطه جنسی واژینال، رابطه جنسی دهانی، رابطه مقعدی و بوسیدن منتقل می شود. تبخال باعث بروز تاول های خارش دار، دردناک یا زخم هایی می شود که می آیند و می روند. بسیاری از افراد مبتلا به تبخال متوجه زخم ها نمی شوند یا آنها را با چیز دیگری اشتباه می گیرند، بنابراین ممکن است ندانند که آلوده هستند. تبخال حتی زمانی که هیچ زخم یا علامتی نداشته باشد پخش می شود.

هیچ درمانی برای تبخال وجود ندارد، اما دارو می تواند علائم شما را کاهش دهد و شانس انتقال ویروس را به افراد دیگر کاهش دهد. و خبر خوب این است که شیوع بیماری معمولاً با گذشت زمان کمتر می شود و حتی اگر تبخال گاهی اوقات ناراحت کننده و دردناک باشد، خطرناک نیست. افراد مبتلا به تبخال رابطه جنسی دارند و زندگی کاملا سالمی دارند.

تفاوت بین تبخال تناسلی و تبخال دهان چیست؟

از آنجایی که 2 نوع مختلف ویروس هرپس سیمپلکس (HSV-1 و HSV-2) وجود دارد که می توانند در بسیاری از اعضای بدن زندگی کنند، بسیاری از مردم در مورد اینکه این عفونت ها را چه نامی بگذارند سردرگم هستند. اما در واقع بسیار ساده است:

هنگامی که به HSV-1 یا HSV-2 روی یا اطراف اندام تناسلی خود ( فرج ، واژن ، دهانه رحم ، مقعد ، آلت تناسلی ، کیسه بیضه ، باسن، داخلی ران ها) مبتلا می شوید، به آن تبخال تناسلی می گویند.

هنگامی که HSV-1 یا HSV-2 را در داخل یا اطراف لب، دهان و گلو دریافت می کنید، به آن تبخال دهانی می گویند. زخم های تبخال دهانی گاهی اوقات تبخال یا تاول تب نامیده می شود.

HSV-1 معمولاً باعث تبخال دهان می شود و HSV-2 معمولاً باعث تبخال تناسلی می شود – هر گونه ترجیح می دهد در ناحیه مورد علاقه خود زندگی کند. اما این امکان وجود دارد که هر دو نوع هرپس سیمپلکس هر دو ناحیه را آلوده کنند. به عنوان مثال، اگر فردی با تبخال روی لب‌هایش رابطه جنسی دهانی با شریک جنسی برقرار کند، می‌تواند HSV-1 را بر روی اندام تناسلی خود مبتلا کند. و اگر با فردی که HSV-2 در ناحیه تناسلی شریک جنسی اش دارد رابطه جنسی دهانی داشته باشید، می تواند HSV-2 را در دهان خود وارد کند.

چگونه تبخال می گیریم؟

. هنگامی که اندام تناسلی و یا دهان شما با اندام تناسلی  و یا دهان شریک جنسی تماس پیدا می کند تبخال به راحتی از تماس پوست به پوست با فردی که این ویروس را دارد منتقل می شود. معمولاً در حین رابطه جنسی دهانی، مقعدی و واژینال، به آن مبتلا شوید.

تبخال می تواند منتقل شود حتی اگر رابطه جنسی نداشته باشید. برای سرایت تبخال تنها چیزی که لازم است لمس سریع پوست به پوست است. شما همچنین می توانید با بوسیدن فردی که تبخال دهانی دارد به تبخال مبتلا شوید.

پوست اندام تناسلی، دهان و چشم شما به راحتی آلوده می شود. اگر راهی برای نفوذ ویروس تبخال وجود داشته باشد، مانند بریدگی، سوختگی، بثورات، یا زخم های دیگر، سایر نواحی پوست ممکن است عفونی شوند. اکثر افراد مبتلا به تبخال دهان در کودکی به آن مبتلا شده اند. مادر می تواند تبخال تناسلی را در طی زایمان طبیعی به نوزاد منتقل کند، اما این بسیار نادر است.

اگر زخم تبخال را لمس کنید و سپس دهان، اندام تناسلی یا چشم های خود را بدون شستن دست های خود لمس کنید، می توانید تبخال را به سایر قسمت های بدن خود منتقل کنید. شما همچنین می توانید تبخال را به شخص دیگری از این طریق منتقل کنید.

تبخال زمانی بیشتر مسری است که زخم ها باز و مرطوب باشند، زیرا مایع ناشی از تاول های تبخال به راحتی ویروس را پخش می کند. اما تبخال همچنین می تواند “ریزش” کند و زمانی که هیچ زخمی وجود ندارد و پوست شما کاملاً طبیعی به نظر می رسد به دیگران منتقل شود.

بیشتر مردم از کسی که هیچ زخمی ندارد به تبخال مبتلا می شوند. ممکن است سال ها در بدن شما بدون ایجاد هیچ علامتی زندگی کند، بنابراین واقعا سخت است که مطمئن شوید که چه زمانی و چگونه به آن مبتلا شده اید. به همین دلیل است که بسیاری از مردم تبخال دارند – این یک عفونت بسیار مخفیانه ای است.

از آنجایی که ویروس به سرعت در خارج از بدن از بین می رود، شما نمی توانید از در آغوش گرفتن، گرفتن دست، سرفه، عطسه یا نشستن روی صندلی توالت به تبخال مبتلا شوید.

HIV ( ایدز)

HIV مخفف Human Immunodeficiency Virus است مهم ترین نوه بیماری مقاربتی است. ویروسی است که باعث ایدز می شود. ایدز با سرکوب سیستم ایمنی افراد را راحت تر مستعد بیماری ها می کند و حتی در اثر عفونت‌های ساده که بدن شما به طور معمول می‌تواند با آن مقابله کند با وجود ویروس ایدز بدن قابلیت دفاع از خود را نخواهد داشت و با یک عفونت ساده می تواند کشنده باشد. HIV در حین رابطه جنسی سرایت می کند، اما کاندوم می تواند از این ویروس پیشگیری کند

حدود 1.1 میلیون نفر در ایالات متحده با HIV زندگی می کنند و بیش از 38000 عفونت جدید هر سال اتفاق می افتد. اکثر افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی برای سال‌ها هیچ علامتی ندارند و کاملاً احساس خوبی دارند، بنابراین ممکن است حتی ندانند که آن را دارند.

پس از ابتلا به اچ آی وی، این ویروس برای تمام عمر در بدن شما باقی می ماند. هیچ درمانی برای HIV وجود ندارد، اما داروها می توانند به شما کمک کنند تا سالم بمانید. داروی اچ آی وی شانس انتقال ویروس به افراد دیگر را کاهش می دهد یا حتی آن را متوقف می کند. مطالعات نشان می دهد که استفاده از درمان اچ آی وی طبق دستورالعمل می تواند میزان HIV را در خون شما کاهش دهد به طوری که حتی ممکن است در آزمایش نشان داده نشود – وقتی این اتفاق می افتد، شما نمی توانید HIV را از طریق رابطه جنسی منتقل کنید

. بدون درمان، HIV می تواند منجر به ایدز شود. اما با دارو، افراد مبتلا به HIV می توانند زندگی طولانی و سالمی داشته باشند و از انتشار HIV به دیگران جلوگیری کنند.

تفاوت بین HIV و ایدز چیست؟

HIV ویروسی است که باعث ایدز می شود. ایدز مخفف عبارت Acquired Immune Deficiency Syndrome است. اچ آی وی و ایدز یک چیز نیستند. و افراد مبتلا به HIV همیشه به ایدز مبتلا نیستند. ایدز جدی ترین مرحله HIV است و در طول زمان منجر به مرگ می شود.

بدون درمان، معمولا حدود 10 سال طول می کشد تا فرد مبتلا به HIV به ایدز مبتلا شود. درمان آسیب ناشی از ویروس را کاهش می دهد و می تواند به افراد کمک کند تا چندین دهه سالم بمانند.

راه های ابتلا به ایدز کدامند؟

اچ آی وی در مایع منی (cum)، مایعات واژن، مخاط مقعد، خون و شیر مادر منتقل می شود. ویروس از طریق بریدگی ها یا زخم های پوست و از طریق غشاهای مخاطی (مانند داخل واژن، رکتوم و دهانه آلت تناسلی) وارد بدن شما می شود.موارد زیر عوامل انتقال HIV را شرح می دهد:

داشتن رابطه جنسی واژینال یا مقعدی محافظت نشده

استفاده از سوزن یا سرنگ شترک، سوراخ کردن، خالکوبی و غیره.

گیر کردن با سوزنی که خون آلوده به HIV روی آن است

وارد کردن خون، مایع منی (سرم)، یا مایعات واژن آلوده به HIV به بریدگی ها یا زخم های باز روی بدن

اگر HIV ندارید، دارویی روزانه به نام PrEP نیز وجود دارد که می تواند از شما در برابر ویروس ایدز محافظت کند.

HIV همچنین می تواند در دوران بارداری، تولد یا شیردهی به نوزادان منتقل شود. یک زن باردار مبتلا به HIV می تواند دارو مصرف کند تا احتمال ابتلای کودکش را تا حد زیادی کاهش دهد.

اچ‌آی‌وی از طریق بزاق (تف دهان) منتقل نمی‌شود، بنابراین نمی‌توانید از طریق بوسیدن، اشتراک‌گذاری غذا یا نوشیدنی، یا استفاده از همان چنگال یا قاشق، به HIV مبتلا شوید. HIV همچنین از طریق بغل کردن، گرفتن دست، سرفه یا عطسه منتقل نمی شود. و شما نمی توانید HIV را از روی صندلی توالت بگیرید.

مدت ها پیش، برخی از افراد از طریق انتقال خون آلوده به HIV مبتلا شدند. اما در حال حاضر خون دادن یا خون گرفتن در مراکز درمانی کاملا بی خطر است. پزشکان، بیمارستان ها و مراکز اهدای خون بیش از یک بار از سوزن استفاده نمی کنند و خون اهدایی برای HIV و سایر عفونت ها آزمایش می شود.

HPV( ویروس پاپیلومای انسانی)

HPV مخفف ویروس پاپیلومای انسانی است. این شایع ترین عفونت مقاربتی است. HPV معمولاً بی ضرر است و خود به خود از بین می رود، اما برخی از انواع آن می توانند منجر به سرطان یا زگیل تناسلی شوند.

بیش از 200 نوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) وجود دارد. حدود 40 نوع می تواند ناحیه تناسلی – فرج ، واژن ، دهانه رحم ، رکتوم ، مقعد ، آلت تناسلی و کیسه بیضه – و همچنین دهان و گلو را آلوده کند. این نوع HPV در طول تماس جنسی پخش می شود. (سایر انواع HPV باعث ایجاد زگیل های رایج مانند زگیل دست و زگیل کف پا روی پا می شوند – اما این زگیل ها از طریق جنسی منتقل نمی شوند.)

عفونت های HPV تناسلی بسیار بسیار شایع هستند. در واقع، اکثر افرادی که رابطه جنسی دارند در مقطعی از زندگی خود به HPV مبتلا می شوند لازم نیست خجالت بکشید یا بترسید. اکثر افراد مبتلا به HPV هیچ علامتی ندارند و کاملاً احساس خوبی دارند، بنابراین معمولاً حتی نمی دانند که آلوده هستند.

دو نوع HPV (نوع 6 و 11) باعث بیشتر موارد زگیل تناسلی می شود. زگیل ها  به عنوان HPV کم خطر در نظر گرفته می شوند زیرا منجر به سرطان یا سایر مشکلات جدی سلامتی نمی شوند.

دست‌کم ده‌ها نوع HPV گاهی اوقات می‌توانند منجر به سرطان شوند، اگرچه دو نوع خاص (نوع 16 و 18) منجر به اکثر موارد سرطان می‌شوند. به این موارد HPV پرخطر گفته می شود. سرطان دهانه رحم معمولاً با HPV مرتبط است، اما HPV همچنین می تواند باعث سرطان در فرج ، واژن ، آلت تناسلی ، مقعد ، دهان و گلو شود.

موارد پیشگیری از آن؟

هیچ درمانی برای HPV وجود ندارد. اما کارهای زیادی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا HPV از تأثیر منفی بر سلامت شما جلوگیری کند. واکسن هایی وجود دارند که می توانند از شما در برابر ابتلا به انواع خاصی از HPV محافظت کنند. زگیل تناسلی می تواند توسط پرستار یا پزشک شما برداشته شود. HPV پرخطر معمولاً قبل از تبدیل شدن به سرطان به راحتی قابل درمان است.

چگونگی مبتلا شدن به HPV؟

HPV به راحتی از تماس جنسی پوست به پوست با فردی که آن را دارد منتقل می شود.  معمولاً در حین رابطه جنسی، دچار آن می شوید. HPV می‌تواند سرایت کند، حتی اگر کسی عمل جراحی را انجام ندهد، و حتی اگر آلت تناسلی به داخل واژن/مقعد/دهان نرود.

شپش ناحیه تناسلی

شپش ناحیه تناسلی انگل های کوچکی هستند که به پوست و موهای نزدیک اندام تناسلی می چسبند .این انگل خطرناک نیستند و معمولاً از بین بردن آنها بسیار آسان است.

سالانه میلیون ها نفر به شپش شرمگاهی مبتلا می شوند. آنها حشرات کوچکی هستند که روی پوست و موهای درشت اطراف اندام تناسلی زندگی می کنند و همانند شپش موی سر از خون تغذیه می کنند. شپش ناحیه تناسلی به راحتی در طول تماس جنسی پخش می شود.

علائم رایج شپش تناسلی:

معمولاً علائم شپش شرمگاهی حدود 5 روز پس از ابتلا به آنها شروع می شود.

خارش شدید در ناحیه شرمگاهی و مقعد

خارش و سوزش ناشی از واکنش بدن به نیش حشره

احساس تب با درجه پایین، کمبود انرژی، تحریک پذیری

برجستگی های کوچک صورتی یا قرمز در اطراف دستگاه تناسلی یا مقعد

تخم های سفید رنگ شپش واقعا کوچک هستند و به سختی دیده می شود. برای مشاهده آن نیاز به استفاده از ذره بین است. شپش های تناسلی قهوه ای مایل به زرد یا خاکستری متمایل به سفید هستند و شبیه خرچنگ های ریز هستند. وقتی پر از خون می شوند تیره تر می شوند.

راه های انتقال شپش تناسلی؟

این شپش به راحتی  از طریق مقاربت جنسی منتقل می شود. شپش ناحیه تناسلی به راحتی از موهای یک فرد به موهای شخص دیگر حرکت می کند، زمانی که اندام تناسلی آنها به یکدیگر نزدیک می شوند.

اما گاهی اوقات این شپش ها ممکن است به انواع دیگر موهای زبر مانند مژه ها، ابروها، موهای سینه، زیر بغل، ریش یا سبیل شما ختم شوند. شپش ناحیه تناسلی با استفاده از لباس، حوله یا تخت فرد آلوده نیز منتقل می شود.

معمولاً خلاص شدن از شر آنها با داروهای بدون نسخه آسان است و هیچ مشکل جدی برای سلامتی ایجاد نمی کند.

بیماری مقاربتی سیفلیس

سیفلیس یک عفونت باکتریایی شایع است که از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتقل می شود. البته ابتلا به آن از رابطه جنسی دهانی کمتر رایج است. بسیاری از افراد مبتلا به سیفلیس متوجه زخم ها نمی شوند و کاملاً احساس خوبی دارند، بنابراین ممکن است ندانند که به آن مبتلا هستند. سیفلیس به راحتی با داروهای آنتی بیوتیک درمان می شود، اما در صورت عدم درمان می تواند باعث آسیب جدی شود.

سیفلیس می تواند واژن ، مقعد ، آلت تناسلی ، یا کیسه بیضه و گاهی اوقات لب ها و دهان شما را آلوده کند. استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی یکی از بهترین راه ها برای کمک به پیشگیری از سیفلیس است

سیفلیس را می توان به راحتی با دارو درمان کرد. اگر به موقع آن را درمان نکنید  منجر به مشکلات جدی و دائمی مانند آسیب مغزی، فلج و کوری می شود.

مادر همچنین می تواند سیفلیس را در دوران بارداری و زایمان به نوزاد منتقل کند که می تواند خطرناک باشد. به این بیماری سیفلیس مادرزادی می گویند ؛ بنابراین مهم است که در اولین معاینه بارداری آزمایش سیفلیس بدهید.

علائم و نشانه های سفلیس چیست؟

علایم اولیه این بیماری سفلیس ایجاد زخم به نام شانکر در اندام تناسلی است است. شانکرها معمولا سفت، گرد و بدون درد یا گاهی باز و مرطوب هستند. ابتدا فقط 1 زخم وجود دارد، اما ممکن است بیشتر هم شود. زخم ها معمولاً بدون درد هستند، اما می توانند به راحتی عفونت را به افراد دیگر سرایت کنند و ممکن است از تماس با زخم ها به سیفلیس مبتلا شوید.

شانکرها معمولاً بین 3 هفته تا 3 ماه پس از ابتلا به عفونت ظاهر می شوند. زخم ها معمولاً حدود 3 تا 6 هفته طول می کشند و سپس خود به خود از بین می روند – با یا بدون درمان. اما اگر درمان نشوید، حتی اگر زخم ها از بین رفته باشند، باز هم سیفلیس دارید. برای درمان سیفلیس و جلوگیری از انتقال آن به مرحله بعدی باید دارو مصرف کنید.

علائم مرحله ثانویه:

شامل بثورات در کف دست ها، کف پاها یا سایر قسمت های بدن است. بثورات سیفلیس ثانویه گاهی اوقات به سختی قابل مشاهده است و معمولاً خارش ندارد. ممکن است احساس بیماری کنید و علائم خفیف شبیه آنفولانزا مانند تب خفیف، احساس خستگی، گلودرد، غدد متورم، سردرد و دردهای عضلانی داشته باشید. همچنین می توانید زخم در دهان، واژن یا مقعد و وزن یا ریزش مو داشته باشید.

علائم مرحله ثانویه (بثورات سیفلیس) می تواند 2 تا 6 هفته طول بکشد و ممکن است تا 2 سال ظاهر شود و از بین برود. آنها شبیه سایر بیماری های رایج هستند، بنابراین تشخیص سیفلیس ممکن است سخت باشد. علائم این مرحله به خودی خود با یا بدون درمان از بین خواهند رفت. اما اگر برای سیفلیس تحت درمان قرار نگیرید، همچنان عفونت را در بدن خود خواهید داشت و می تواند به مراحل خطرناک بعدی منتقل شود. به همین دلیل است که آزمایش STD بسیار مهم است.

در صورت عدم درمان:

از دست دادن بینایی

از دست دادن شنوایی

از دست دادن حافظه

بیماری روانی

عفونت های مغز یا نخاع

بیماری قلبی

مرگ

خوشبختانه سیفلیس در مراحل اولیه به راحتی با آنتی بیوتیک قابل درمان است. با این حال ، عفونت سفلیس در یک نوزاد تازه متولد شده می تواند کشنده باشد. به همین دلیل غربالگری سیفلیس برای همه زنان باردار مهم است.

هرچه سفلیس زودتر تشخیص داده شود و درمان شود ، آسیب کمتری به آن وارد می شود.

سایر بیماریهای مقاربتی

سایر بیماریهای مقاربتی که کمتر شایع هستند عبارتند از:

شانکروئید
لنفوگرانولوم ونروم
گرانولوم اینگوینال
مولوسکوم کنتاژیوزوم یا زگیل آبکی
گال

چه کسانی تحت تأثیر بیماری های جنسی قرار دارند؟

بیشتر بیماری های مقاربتی هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار می دهند، اما در بسیاری از موارد مشکلات سلامتی که ایجاد می کنند می تواند برای زنان شدیدتر باشد. اگر یک زن باردار مبتلا به بیماری مقاربتی باشد، می تواند مشکلات سلامتی جدی برای کودک ایجاد کند.

علائم بیمارهای مقاربتی در مردان

بیماری های مقاربتی همیشه علائمی ایجاد نمی کنند یا ممکن است فقط علائم خفیفی ایجاد کنند. بنابراین ممکن است عفونت داشته باشید و آن را ندانید. اما هنوز هم می توانید آن را به دیگران منتقل کنید. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد، اما به یاد داشته باشید که همه بیماری های مقاربتی علائمی ندارند.

درد یا ناراحتی در هنگام رابطه جنسی یا ادرار

زخم ، برجستگی یا بثورات در آلت تناسلی مرد ، بیضه ها ، مقعد ، باسن ، ران ها یا دهان

ترشح یا خونریزی غیرمعمول از آلت تناسلی مرد

بیضه های دردناک یا متورم

علائم بیمارهای مقاربتی در زنان

ترشح غیرمعمول از آلت تناسلی  زن

زخم ، برجستگی یا بثورات در آلت تناسلی زن، مقعد ، باسن ، ران ها یا دهان

زخم یا زگیل در ناحیه تناسلی

پریودهای غیرمنتظره یا خونریزی بعد از فعالیت جنسی

تکرر ادرار یا دردناک

خارش و قرمزی در ناحیه تناسلی

تاول یا زخم در داخل یا اطراف دهان

بوی غیر طبیعی واژن

خارش مقعد، درد یا خونریزی

درد شکم

تب

بیماری های مقاربتی (STD) چگونه تشخیص داده می شوند؟

introduction of sexually transmitted diseases 300x300 - معرفی انواع بیماری های مقاربتی ؛ و روش های پیشگیری از آن

اگر فعالیت جنسی بیشتری دارید، باید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی و اینکه آیا نیاز به آزمایش دارید صحبت کنید. این امر به ویژه مهم است زیرا بسیاری از بیماری های مقاربتی معمولاً علائمی ایجاد نمی کنند.

برخی از بیماری های مقاربتی ممکن است در طول معاینه فیزیکی یا از طریق معاینه میکروسکوپی زخم یا مایع برداشته شده از واژن، آلت تناسلی یا مقعد تشخیص داده شوند. آزمایش خون می تواند انواع دیگر بیماری های مقاربتی را تشخیص دهد.

راه های درمان بیماری های مقاربتی چیست؟

روش درمانی توصیه شده برای بیماری مقاربتی بسته به نوع STD شما متفاوت است. بسیار مهم است که قبل از شروع فعالیت جنسی ، شما و شریک جنسی خود با موفقیت از نظر STD تحت درمان قرار بگیرید. در غیر این صورت ، می توانید یک عفونت را از خود به دیگران منتقل کنید.

آنتی بیوتیک ها می توانند بیماری های مقاربتی ناشی از باکتری ها یا انگل ها را درمان کنند. فعل حال هیچ درمانی برای بیماری‌های مقاربتی ناشی از ویروس‌ها وجود ندارد، اما داروها اغلب می‌توانند به کاهش علائم و کاهش خطر گسترش عفونت کمک کنند.

استفاده صحیح از کاندوم های لاتکس خطر ابتلا یا انتشار بیماری های مقاربتی را تا حد زیادی کاهش می دهد، اما به طور کامل از بین نمی برد. اگر شما یا همسرتان به لاتکس حساسیت دارید، می توانید از کاندوم پلی اورتان استفاده کنید. مطمئن ترین راه برای جلوگیری از عفونت، نداشتن رابطه جنسی مقعدی، واژینال یا دهانی است.

دسته بندی دانستنی های زناشویی
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به بالا

پرداخت آنلاین

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از آخرین پیشنهادها و تخفیف های ما زودتر از بقیه با خبر شوید!
سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت